Overzicht van de eigenaren van De Allure tot heden (juni 2011)*:
1. 1969: Jo Everse in Yerseke (bouwer van het schip volgens ontwerp van baron Van Hövell) doopt haar “Allure”.
2. augustus 1972: John en Martin (achternamen ontbreken): Omgedoopt in “Andalu”
3. juni 1977: Titia en Victor Scheffer
4. 1992: Frans (achternaam ontbreekt) uit Scheveningen die het schip weer omdoopt naar “Allure”
5. 2002 (waarschijnlijk): De heer Van der Meer uit Naarden
6. maart 2007: Cees Buijs uit Zuidlaren
*) voor zover ik dat heb kunnen terughalen
Gegevens van de Allure op het moment dat ik haar kocht in 2007:
Nadat ik het schip in 2007 had gekocht van Van der Meer uit Naarden, heb ik haar overgevaren naar Lauwersoog via het IJsselmeer. Na enkele jaren gevaren te hebben op het Lauwersmee, de Waddenzee en de Noordzee, heb ik haar overgevaren naar het IJ van Amsterdam waar we drie jaar met veel genoegen met de Allure hebben gevaren en gezeild.
De gegevens die de heer Van der Meer op zijn advertentietekst heeft geplaatst, heb ik onderstaand weergegeven:
Aangeboden: stalen S-spant met geveegde kont. Prachtige lijnen van een echte klassieke Baron van Hoevell.
Fantastisch zeilend zeewaardig schip voor licht en voor zwaar weer. Hoog aan de wind zeilend.
Voorzien van een teakdek en deels polyester opbouw van de kajuit. Kuip voorzien van bakkist en een teakblok vloer.
Navigatieverlichting. Aluminium strijkbare mast, aluminium giek en dito spinnakerboom.
Grootzeil, rolgenua, spinaker en halfwinder. Furlex rolfokinstallatie. Huik en rolfokhoes. Anker met ankerketting.
Interieur geheel mahonie met mahonievloer, tafel, 4 slaapplaatsen, onderwatertoilet en interieurverlichting.
Watertank met stromend water (via voetpomp), wasbak en splinternieuwe ongebruikte opbouw spiritusstel (2-pits) en kussens.Aluminium ramen, Volvo Penta 2-cylinder diesel van een jongere generatie.
Boot is vaarklaar en alles werkt naar behoren maar kan nog heel wat aandacht gebruiken.
Te water in jachthaven Naarden. Lengte: 8.80 m, breedte: 2,65 m en diepgang: 1,65 m. bel voor info of afspraak voor bezichtiging: 06-549…etc.
Gegevens van de Allure volgens Titia en Victor Scheffer heb ik hieronder weergegeven:
Begin 2011 heb ik gesproken met Titia en Victor Scheffer in Den Haag. Zij waren een van de voorgaande eigenaren van het zeiljacht Allure (bijgevoegd de scan met hun verhaal).
Jo Everse had een lasserij voor RVS voor de visserij. Zijn vrouw Adrie deed de elektriciteitswinkel in Yerseke. Later zou Jo een werf in Yerseke beginnen en bouwde daar de Standfast 30 in polyest naar een ontwerp van Frans Maas in Breskens.
Inmiddels bestaat er een Everson 33. Of de werf nog bestaat is onduidelijk.
Volgens Baron van Hövell zou het originele ontwerp van de Allure getekend zijn met een lang doorlopende kiel met aanhangend roer en een diepgang van slechts 1,35 m. Na zo een paar jaar gevaren te hebben, wilde Jo meer snelheid en heeft hij het schip ingrijpend verbouwd. De mast is verlengd, de giek ingekort en nieuwe zeilen. Grootzeil en genua werden dubbel uitgevoerd. Een bolle uitvoering van licht doek en een vlakkere uitvoering van zwaarder doek. Voor elk weer dus het juiste zeil. Verder werden de stalen kuip en dekhuis verwijderd en uitgevoerd in polyester om gewicht te besparen en niet te veel last te hebben van roest.
Voorts werd het onderwaterschip ook aangepast. Volgens Van Hövell werd het lijnenplan overgenomen van de ‘Tina’, een ontwerp van Dick Carter. Bij Frans Maas Breskens zijn er een fors aantal van gebouwd en het onderwaterschip van de Tina’s hebben inderdaad een treffende gelijkenis.

Tina 1

Zeilschip ontwerp 'Tina'
Feitelijk ontstond zo een schip met een soort rondspant met kiel met bulb en een roer met scheg en trimroer. Volgens Van Hövell was het schip wel wreder op het roer geworden maar gezien aardig overtuigd beslist sneller. Jo won begin 70er jaren op de Oosterschelde met de Allure de Gouden Mossel.
In augustus 1972 had Jo een wat groter schip op stapel staan en werd de Allure verkocht aan John en Martin (achternamen zijn niet bekend) die de Allure omdoopten in ‘Andalu’.

Het onderwaterschip van Allure
In 1973 en 1974 voeren Titia en Victor als min of meer vaste bemanning mee. Veel gevaren op de Oosterschelde en langs de Belgische kust. Later ging de Allure naar het Haringvliet en nog later binnendoor naar de Middellandse zee. Een chronologische overzicht van de plaatsen die de ‘Allure’ (lees: Andalu) daar heeft aangedaan (van24 maart 1975 het vertrek vanuit Scheveningen tot 17 juni 1977 toen Titia en Victor het schip kochten in Menton) is beschikbaar en zal als scan worden toegevoegd.
Na de koop in juni 1977 is terugvaren naar Nederland geen optie. Iedereen wilde meevaren over de Middellandse zee maar niemand durfde de Golf van Biskaye over. Vervoer dus over de weg. Dit is in Italië geen gemakkelijke zaak. Politie-escorte en dergelijke. Ze besluiten het Schip om te varen van Bordighera (even over de Italiaanse grens bij Menton) naar Menton waar de Nederlandse importeur zat van Contest. Met de vervoerder afgesproken dat de ‘Andalu’ mee mag over de weg naar Nederland als retourvracht.
Het schip wordt gelost bij Van der Torre van de jachtwerf De Delta in Brielle. ’s Winters ligt het schip in Brielle en voor de zomer wordt een zwerfplek in Willemstad gekozen. Vanaf 1079 krijgt het schip een vaste ligplaats bij WSV Bru in Bruinisse. Hier blijft het schip liggen tot het in 1992 wordt verkocht aan Frans (achternaam ontbreekt). Frans haalde het schip naar Scheveningen en doopte haar weer terug in Allure. Met grote krulletters geschilderd op de ‘oud rose’ geverfde romp.
Een aantal jaren geleden overleed Frans en lag de Allure nog een paar jaar ongebruikt in de Scheveningse haven. Plots was ze uit het zicht van Titia en Victor verdwenen en niemand kon hen zeggen waar het naartoe was gebracht. Door op internet de naam “Allure” en “Baron van Hövell” aan elkaar te koppelen, vonden Titia en Victor de Allure weer terug bij de Vereniging van Klassieke Scherpe Jachten met wat foto’s en op de spiegel de thuishaven ‘Naarden’ geschilderd.Er was weinig aan veranderd en zelfs het interieur was nog hetzelfde: nog steeds dat olielampje.



Vind-ik-leuk Aan het laden...
Plaats een reactie